Anladım ki; cezbedici ve mükemmel görünen şey aslında çok can yakarken, tehlikeli ve zor olan beni pamuklara sarabilirmiş meğer..
Her şeyi düşünmek ve her şeyi yapmaya çalışmak hayatı daha çok zorlaştırırken, bazen bırakmak ve durmak beni daha çok büyütebilirmiş meğer..
Koştukça kaçan arzularım,
kaçtıkça beni bulan kaderim varmış.
Nefs koşturur, ruh bekler.
Kader, aceleyi değil, teslimiyeti severmiş meğer.
Çokluk hiçlikmiş, yokluk yücelmekmiş.
Dıştan güçlü görünenler içimi kanatırken,
sessizce uzanan bir el tüm yükümü hafifletebilirmiş meğer.
Cüz-i irade ile oldurmaya çalıştıklarım benim sınavım iken, külli irade ile gelen ödülümmüş meğer..
Ve;
Yaşadığım zorluklara razı gelmek,
Yaşayacağım güzel günlere hazırlıkmış meğer..
